Showing posts with label Art. Show all posts
Showing posts with label Art. Show all posts

I visited the Lisbon metro.

And you also should.

From my very first days here, I have been always amazed by the unique character that each metro station had, with tiles, sculptures, murals, writings and paintings. Finally this year I insisted on this desire and made a guided tour inside the stations.

At the time of this writing, there are four lines: Blue, Green, Yellow, Red. It is supposed to change with the inauguration of six new stations, which will also make one of the lines into a circular line. Before any of these changes, there was this beautiful website done by Metropolitano de Lisboa, called Art Tour. It's possible that they discontinue it, but basically it's an interactive self-guided tour divided into four parts (corresponding to the four lines).

We did four separate days of visits to the metro (I bought a daily pass each time), so we took a few months to finish this project. Each tour took us three to four hours (without any rush and with some breaks).

Due to the person that I am, obviously I made a list and personal ranking system, keeping track of how much I liked each station. I am not going to bore you with it, but let me give you a sense of what you should pay attention to.

 To start with, if you like urban immersion and if you already walked in the older neighborhoods a bit, then you must definitely visit the metro with some intention and attention. It really gives you a good sense of the city's soul.

But if you don't want to give it that much effort, then you can still do two things. One, you can visit a few key stations (see below). Two, you can be aware of your surroundings while using the metro and take a few minutes longer inside some of the key stations (see below).

 

* 

 

Here is how I would do it if you want to appreciate the metro and do it justice.

  

0) I am assuming you are not doing the Art Tour for some reason. (You should!) 

  

1) Go through the Green Line (Cais de Sodré >>> Campo Grande) and then take the Yellow Line (Campo Grande >>> Rato), getting off at each station and having a quick walk.

This tour will give you a taste of the first stations (with Maria Keil's artistic struggles during the dictatorship), as well as some of the extensions. It will be your baseline for everything else.

N.B. If the circular line is open, then do the whole thing. 

It should take you one day. (If you are running out of time, skip Baixa-Chiado, Arroios, Alameda, Areeiro, Roma, Campo Pequeno and Picoas.)

  

2) Visit the following stations with special care.

Each could be treated as a museum. Particularly in Lisbon where worthy museums are a rarity, these stations are definitely top sights to see.

Lumiar (Yellow Line): Clean and smooth from a distance but filled with details when you look closely, the artwork by António Moutinho, Marta Lima and Susete Rebelo is mesmerizing.

 

 

Parque (Blue Line): From the very first metro line inaugurated in 1959, it has some of Maria Keil's work. It passed through major renovations in 1994, when Françoise Schein and Frederica Matta transformed the station into a dense museum. It has the Universal Declaration of Human Rights meshed up with small icons from the colonial history and surrounded by humanist quotes. It's perhaps the only decent historical narrative you might find in official spaces, doing justice to the contradictions.


 

São Sebastião I (Blue Line): This is where to see the full capacities of Maria Keil. She did the first art work in 1959, went over it in 1977 (after the Carnation Revolution, that is), and then did the extension to the Red Line. This station is basically a tile museum. 



Chelas (Red Line): This was inaugurated in 1998 for the Expo, so it belongs to a different category of considerations. Here and perhaps for the only time, the architecture and the art work are fully integrated. In all other stations, the station is built and the art work comes after. In this case, the architecture of Ana Nascimento directly communicates with the tile work of Jorge Martins. It's simply stunning. 

 

A proper visit to each would take perhaps 30 minutes.

The stations do not communicate with each other, so you can visit them separately based on your life and calendar.

 

3) Now if you have more time and/or if you want to have mindful travel experience, here is a list of very pretty stations.

 

 

Cidade Universitária is a permanent exhibition by Vieira da Silva, no further words necessary.

Saldanha I (Yellow Line) is a wonderful painting-on-tile exhibition by Luís Filipe de Abreu.

Cais do Sodré has Alice's rabbit overwhelming you and himself.

Martim Moniz has an eclectic mixture of imperial past and multicultural present.

Bela Vista is almost in our top picks for the tiles by Querubim Lapa.

Oriente gives you an international painting exhibition launched for Expo 98.

Aeroporto introduces you to all the important figures from the Portuguese intelligentsia, successfully telling a story of national culture without relying on emperors and colonialism. While there, say hi to José Saramago from me, hiding at a not-so-used exit.

 


These are also very full stations. So do give yourself around 30 minutes to visit each. 

 

4) For the rest of the stations, just pay attention to (1) the entrances and stairs have tiles, each station is unique; (2) stop at the atrium and look around, there might be some art work deserving your attention; and (3) walk along the platform while waiting for the train and check what you might find.

Nothing very complicated, just watch your environment. It might maybe add 5 minutes to your existence in the station, but it will add to your day a substantial amount of beauty.

* 

Establishing this personal intimate connection with Lisbon, the city where I lived the most in my life, is a major achievement for me. So take this long post as my celebration.

Bruno Pacheco - Vaivém

Bruno Pacheco - Vaivém
Galeria Quadrum (12 de outubro de 2018 a 13 de janeiro de 2019)
Curodaria de Bruno Marchand

Livro: Birds and foliage

Livro: Birds and foliage

Livro: Birds and foliage

Livro: Birds and foliage

Livro: Puntal - Cerdido - Somosas - As pontes - Villalba

Livro: Os afectos da Violeta

Livro: Red was the tone

Livro: Belén

José de Almada Negreiros (1893 - 1970)

José de Almada Negreiros: a way of being modern / José de Almada Negreiros: uma maneira de ser moderno

Museu Calouste Gulbenkian
until June 5th, 2017

Untitled, 1940

 

The tragedy of Dona Ajada III, 1929

 

Untitled (sketch for tapestry in Hotel Ritz / Lisbon), 1959

 

The Ironer, 1939

 

Self-portrait, 1940
 

Sayı

Telefonun alarmını üçüncü kez ertelediğinde birden hatırladı neden bir Cumartesi günü alarm kurmuş olduğunu. Yorganı kenara itti. Panjurların arasından güneşin ışınları sızıyordu odaya. Kararlı bir hamleyle doğruldu, yataktan kalktı, panjurları ve pencereyi açtı. Böylece, geri dönüşsüz olarak, uyanmış olduğunu ilan etti kendine.

Bir mesaj fark etti telefonunda. Cnm gece arkadslrla cktik, anck simdi donuyrm eve. Bizm bulusmayi 2ye alsk olr mu? optm . Bir de, daha yüzünü yıkamadan Facebook'unu kontrol ederek güne başlayanları eleştirirler. Kafam çalışsa, yorganın altından çıkmadan önce bakardım mesajlara. Şimdi geri yatsam uyuyamam, iyice huzursuzlanırım. Bari faydalı bir şeyler bulayım yapacak.

Telefon elinde, tuvalete gitti. Sinirle mesaja tekrar baktı: Sent 4:21. İnsan gece geç saate kadar sürteceğini sabaha karşı mı fark eder? Facebook. Saat 1:47'de selfie koymayı bilmişsin bak. Neyse, en azından saat dört buçukta bana eve gittiğini söylemeyi akıl edecek kadar ayıkmışsın: Eve dönüyorum. Hala dışarıdayım değil. Dönüyorum değil. Eve dönüyorum. Eve gidiyorum da değil. Gecenin bittiğini, sabah yalnız uyanacağını ima eden küçük seçimler gizli sözcüklerinde. İçimi rahatlatmak gelmiş aklına sabahın dördünde. Bu da bir şeydir. Sifonun düğmesine bastı.

Mutfağa gitti. Akşamdan kalan iki tencere, içleri su dolu. Şimdi yıkamak kolay olur. Önce bulaşıklığı boşaltmaya başladı. Biraz yer açılır gibi olunca mutfağın kapısını çekti. Suyu açtı. Gitti bulaşık eldivenlerini geçirdi ellerine. Teki sarı, diğer teki pembe. Geldiğinde su ısınmıştı bile. Hızla yıkadı tencereleri.  Dikkatle durulamaya başladı. Ydi barik. Yeni boşalmış reçel kavanozu çarptı gözüne. Hazır elim değmişken. Önce fırçayla reçel kalıntılarını temizledi, sonra deterjan. Kara fırtın. Kavanoz durulamak karışık iş. Her yanı cam olduğundan, her bir deterjan köpükçüğü rahatça fark edilir. Orayı sudan geçireyim derken eldivenin bir köşesinde kalmış başka bir beyaz köpük zıplar kavanoza. Aniden musluğu kapattı. İki saniye süren sessizlik. Ardından: Haydi barikata, haydi... Alarm! Telefon? Tuvalette. Koştu.

Susturdu aleti. İnsan uyanınca kendiliğinden iptal olan erteleme özelliği icat edemediler. Çok zor olmasa gerek. Herhalde uykumda like etmedim Arjantinli çiftçilerin eylem haberindeki fotoğrafları. Telefonun bunu tespit edip uyandığım sonucuna varması teknik açıdan kolay olmalı. Bu özelliği opsiyonel de yapabilirler. Ya da bir application olarak mesela. Umarım evdekileri uyandırmamışımdır. Eldivenin tekini çıkardı. Tuvalet kağıdıyla ekrandaki su damlacıklarını sildi. Telefon cebinde mutfağa döndü. Artık eldivene lüzum yok. Astı eldivenleri bir sandalyenin arkasına. Suları süzülsün. Kavanozu son bir kez sudan geçirdi. Olduğu kadar.

Odasına döndü. Hâlâ bitirilecek bir bildiri var, onu aradan çıkarsam. Hale bak. Çok biliyorsanız kendiniz yapın. Biri der sistem deyince yeterince açık olmuyor üretim ilişkilerinden bahsettiğimiz, sanki hükümetle sınırlıyormuşuz gibi oluyor söylemimizi. Diğeri der çok terim kullanıyoruz, bildiriyi okuyanlar ne dediğimizi anlamıyor, dilini basitleştirsek. Bu ikisini bir odaya kapatmak lazım, daha detaylı mı olsun daha basit mi, kendileri tartışıp kararlaştırsınlar. Her hafta bir yenisini yazıp dağıtıyoruz bu kağıtların. Gören de Nobel edebiyat ödülünü hedefliyoruz sanacak. Sonra toplantıda Kim yazar? dediğinde çıtları çıkmaz. Çıkınca da daha fena, matbaaya gidilecek günün sabahına anca yollarlar. Otobüste telefonundan imla hatası düzelt işin yoksa matbaaya giderken. Bazen diyorum eleştirilen her cümleyi çıkar öyle yolla.

Baskanlik çizgi diktatorluk çizgi final çizgi yorum çizgi duzeltmeler nokta doc. Bir haftasonu böyle başlamamalı. Ne var sanki brunch randevum ertelendiyse? İptal edelim dememiş ki, sadece üç saat sonra buluşmayı önermiş. İlk kez gece değil gündüz buluşuyoruz, ilk kez konser sinema tiyatro değil sırf sohbet etmeye buluşuyoruz. Hem zaman sınırı da olmadan. Gerçi şimdi çat diye sınırlamış oldu her şeyi, yedide büroya uğramam lazım. Onu yarına atabilir miyim ki acaba?

Giysi dolabını açtı. Giysi dolabını kapadı. Dolabın yanındaki koltuğun üstündeki kıyafet yığınını kaldırdı. İçinden iki tişört çekti. İlkini üstüne tuttu aynanın karşısında. Onun gözlerini düşündü, ve en sık giydiği lacivert gömleği. Bu yeşil tişört onun mavi gömleğinin yanında nasıl durur? İyice saçmaladım. Sevgili değiliz ki biz, en azından resmen değiliz işte. Birlikte konsere sinemaya gittik, birkaç kez de seviştik, ama şöyle oturup hayattan beklentilerimizi bile konuşmuşluğumuz yok. Hem Gevende dinleyip hem de çok sağcı olamaz herhalde, olabilir mi? Öyle az konuştuk ki kendimiz hakkında. Yeşil tişörtü ve mavi çizgili gri pantolonunu giydi. Evde pinekleyeceğime dışarı çıkayım bari, ne zamandır uğramıyorum eski kitapçıya. Defterini, kalem kutusunu, kitabını, ajandasını koydu çantasına. Sandaletlerini giydi, sepetten anahtarlarını aldı, cebinde telefonunu kontrol etti. Cüzdan. Sandaletlerini hızla çıkardı, odasına döndü, cüzdanını aldı. Bir ceket alsam mı? Telefonundan hava durumunu kontrol etti. Eh. Kim bilir belki akşama kadar hiç eve uğramazsam sonra üşüyebilirim. Kapıya yürürken göz ucuyla aynada siyah ceketini gördü. Elveda, renk uyumu kaygılarım, sizine daha da uğraşamayacağım. Çıktı.

Apartman ışıkları hâlâ çalışmıyor. Yönetici uyuzluğuna yapıyor, en üst kattayız diye, nasılsa 4 numaradaki yazlığında ya. Gidip konuşayım desen, sanki mesele fatura değilmiş gibi başlar sizin-daireye-giren-çıkan-belli-değil'lere, kızlı-erkekli'lere. Adam apartman yöneticisi, ama apartmanın elektrik faturasını zamanında ödetemiyorsun daha; benim oy verdiğim partiye oy versin en azından diyoruz bir de: elinde olsa benim bastığım merdivenden kaçınır.

Hava sandığımdan sıcakmış. Ceket elimde olursa belki yine renklerimiz uyumlu olur. Ay buna da taktım nedense.

Yokuşu çıkarken aklına geldi, mesaja hala yanıt vermediği. Olur. Ben zatn oralarda olucam. Geldiginde baldır carsinn girisnde buluslm. Gönder.

Bildirinin son halini göndermeyi unuttum! Durdu. Offf! Geri dönsem şimdi yarım saat kalkmam bilgisayarın başından. Saat? Daha 11 buçuk.

Derin bir nefes aldı. Yürümeye devam etti. Ev arkadaşlarına mesaj attı: Günaydın! :) Ben saskinligimdan duzelttigm dosyayi yollamayi unutp ciktim. Masa ustundeki doc.u gruba yollar msn? Şimdi biri mesajı görüp de tamam diyene kadar tırmalar içimi bu. Şu iki herif beni mi takip ediyor?

Durakta, gelen ilk otobüse bindi. Di-duut. Otobüs boş sayılır, arkada oturacak yer var galiba. Bu plastik tutamakların birinden diğerine geçerken insan kendini maymun gibi hissediyor. Yok, boş değilmiş; o koltukta hanımefendinin çantası oturuyor. Zaten orada mıydı, yoksa benim geldiğimi görünce mi koydu çantasını yanındaki koltuğa? Direğe yaslanarak çantasından kitabını çıkardı, açıp okumaya başladı. Üç durak sonra ineceğim, ama köprü girişinin trafiği hiç belli olmaz.

Beş dakika ve üç sayfa sonra indi. Merdivenler, koridorlar, merdivenler, turnikeler, daha da koridorlar. İlk iki metrobüs tıklım tıkış geldi ve geçti. Diğeri aslında o kadar da dolu değildi, ama daha boşu gelsin diye bekleyen ve saf tutanların arasından sıyrılmayı başaramadı. Dördüncüsü boş gelince de bu sefer herkes akın etti. Onun arkasında yarı dolu başka bir metrobüs görünce ona yöneldi, ön kapıdan bindi ve daha arkaya ilerleyemeyeceğini fark etti. Şoförün gözünden uyku akıyor. Haftanın kaç günü, günde kaç saat çalışıyorlar acaba? Kitabını açtı tekrar.

Köprüye geldiklerine okumaya ara verdi. Esasında çok güzel bir şehir olabilirmiş burası. Yazık. Sarayburnu'ndan geçen vapurlara baktı. Aslında, niye acele ettiysem. Madem zamanım vardı, vapurla sakin sakin geçebilirdim gayet. İnsan telaş etmeye de alışıyor.

Telefonuna göz attı. Yeni mesaj yok. Bahse girerim saat 3'ten önce gelmez. Kiminle giriyorsam bahse...

Nesrin'in yaptığı gibi Facebook'tan falan çıksam? Her an birbirimizi yüklüyoruz olumsuz haber ve yorumlarla. Yüklemesek daha mı az eylem yapacağız sanki? Son iki haftadır olanları bilmesem mesela, daha mı az öfkeli olurdum sisteme falan? Ya da daha az aktif mi olurdum mesela? Sadece etkinlikleri takip edip news feed'e hiç bakmamanın bir yöntemi olsa. Sözde, televizyonun olmayınca saçma ve sinir bozucu propagandadan kurtulacaktın. Ne oldu, şimdi de o görmek dahi istemediğin gazetelerin ve televizyon kanallarının söylediği aptalca lafları eleştiren internet haberlerini okuyorsun işte. O gazetenin müdavim okuyucusu bile bu kadar etkilenmiyordur, hızlıca başlıkları tarayıp spor ya da bulmaca sayfalarına zıplıyordur; bizimkiler evelallah üç bin tiraji olan gazetenin orta sayfasındaki köşe yazısının dördüncü paragrafından skandal üretiyorlar. O herifin o lafını bilmesem ne kaybederim? Her hafta bunlardan bir on tane azını bilsem mesela, belki daha rahat odaklanmaz mıyım okuduğum kitaba?

Kitabına döndü. Bir kolunu kapı ağzındaki direğin etrafından geçirdi. Dengesini sağlayacak şekilde bacaklarını araladı. Üç dakika ve üç sayfa sonra, metrobüs sallandı, gözlerini sayfalardan kaldırırken aracın sarsıntısıyla tutunduğu direğe başını çarptı. Metrobüs yoldan çıktı, karşıdan gelen araca çarptı. 4 ölü, 20'si ağır 67 yaralı.

Capitalism: excerpt from the film Climate Crisis


Capitalism: excerpt from the film Climate Crisis,
by Sinan Eden & Barbara Santos

The trailer of the film can be watched here:


Musée des Beaux-Arts de Lyon

Wifredo Lam - La Réveil du Printemps, 1973

Raymond Grandjean - Paysage Urbain, 1953

Kısa Devre Haberler



Başbakan,
dün,
bir cumhurbaşkanının nasıl olması gerektiğini açıkladı.

İçişleri Başbakanı,
geçen sene Haziran ayında,
polise saldır emrini verdi.

Dışişleri Başbakanı,
Suriye politikası hakkındaki görüşlerini
açıkladı.

Çevre Başbakanı,
nükleer santral karşıtlarını,
ülkenin kalkınmasına engel olmakla
suçladı.

Başişleri Dışbakanı,
İsviçre'de
bir dağın tepesinde,
İsrail cumhurbaşkanına
kafa tuttu.

Cumhurişleri İçbakanı,
8 milyon eylemciyi
faiz lobicisi
ilan etti.

Aileden Başsorumlu Devlet Başbakanı,
kadınla erkeğin eşit olmadığını
bildirdi.

Cumhurbaşbakanı,
gönlünde Başkanlık sistemi olduğunu
ifade etti.

Başcumhurbakanı,
sporcunun dövmelerini
acımasızca
eleştirdi.

Kültür Başbakanı,
bir heykeli ucube olarak niteleyince,
Belediye Başbakanı'nın kararıyla,
koca heykel
yerinden söküldü.

Başçevre Bakanı,
çevrecinin daniskası olduğunu
belirtti.

Dış Baş İşleri Bakanı,
IŞİD'in kaçırdığı diplomatların
keyiflerinin yerinde olduğunu
belirtti.

Baş İşleri İç Başbakanı,
Cumhurbaşkanlığı seçimleri için
adaylığını açıkladı.

Baştan Sorumlu Devlet Cumhuru Bakanı
'nın kuzeni
RTE Üniversitesi rektörlüğüne
atandı.

Sorumludan Baş Cumhurişleri Bakanı,
Balyoz sanıklarının tahliyesiyle ilgili
"teşekkür bile beklemiyoruz"
dedi.

Baştan Başsorumlu Başdevlet Başcumhurbaşbakanı,
tüm ailesini etrafına toplayıp
bir balkona çıktı
ve seçim zaferini açıkladı.

Haberleri dinlediniz.

Hayırlı akşamlar.


Gel



Gel.

Gezi çok güzel

Sokaklar çok güzel

Parklar çok güzel


Gel.

Direniş çok güzel

Örgütlenmek çok güzel

Devrim çok güzel


Gel

  konuşalım

  dinleyelim

  öğrenelim


Gel.

 Öfkeni al

  İnadını al

  Umudunu al


Gel!

Gel!

Gel!

Gel!

Gel!

Gel!

Gel!

Gel!




Very Hard To Get Killed By The State


Serdar (35) :

     had a heart attack due to tear gas and died,

     but he had heart problems and he was still smoking and consuming alcohol,

     therefore he is

     not murdered by the police

     not murdered by the state.


Ahmet (22) :

     fell down from a building during the protests,

     not murdered by the police

     not murdered by the state.


Ali İsmail (19) :

     beaten up to death by non-uniformed people in the backstreets,

     not murdered by the police

     not murdered by the state.


Medeni (18) :

     shot to death when protesting the construction of a police station

     murdered by the state, yes,

          but, doesn't count too:

              his protest was not part of the Gezi uprising.


Zeynep (55) :

     had a heart attack and died, while marching in support of Gezi

     not murdered by the police

     not murdered by the state.


İrfan (47) :

     was cleaning a private tutoring school,

     overly affected by tear gas, had a heart attack and died,

     he was not taking part in the demonstrations, therefore he is

     not murdered by the police

     not murdered by the state.


Abdullah (22) :

     hit on the head during the protests and died,

     as the case is "unsolved", he is

     not murdered by the police

     not murdered by the state.


Mehmet (20) :

     ran over by a car that drove through the protesting crowd,

     not murdered by the police

     not murdered by the state.


Ethem (26) :

     shot to death by a police gun

        but the bullet should have rebounded from somewhere

           and it was self defence for the cop anyway

           and the cop did not "intend" to kill - as court has put it

           and Ethem was definitely clearly most probably surely a terrorist or something

        therefore he is

     not murdered by the police

     not murdered by the state.














How Many Trees Add Up To A Forest?

One.

Two.

Three.


One hundred.

One thousand.

Ten thousand.

One million.



What makes a bunch of trees

                                   a  forest

               is not the number of trees.


What makes a bunch of trees

                                   a  forest

               is the forest ecosystem

               that is, the non-trees

               that is, those who live because of trees

                     those who give life to trees

               namely:

               squirrels

                and worms

                 and birds

                  and flies

                   and grass

                    and butterflies

                     and snakes

                      and lizards

                       and flowers

                        and bugs

                         and bushes

                          and bacterias

                           and moles

                            and spiders

                             and many other species as well as minerals

                                           whose names we lament not mentioning here,

               and water

                and trees,

                 and the complementary

                  and interactive

                  movement

               of all these.


A hint

   for those

   who'd like to understand

      the culture

         that created

    the protester


           who


               while throwing the gas canister back to the police side


           hits another protester


           and apologizes


    in the middle of the crowd


        inside a gas cloud.












Kaç Ağaç Bir Orman Eder?


Bir.

İki.

Üç.

Yüz.

Bin.

On bin.

Milyon.


Ağaçlar yığınını orman yapan

               ağaçların sayısı değil.

Ağaçlar yığınını orman yapan

               orman ekosistemi

               yani ağaç olmayanlar

               yani ağaçlarla yaşayıp

                     ağaçları yaşatanlar

               yani:

               sincaplar

                ve solucanlar

                 ve kuşlar

                  ve sinekler

                   ve otlar

                    ve kelebekler

                     ve yılanlar

                      ve kertenkeleler

                       ve çiçekler

                        ve böcekler

                         ve çalılar

                          ve bakteriler

                           ve köstebekler

                            ve örümcekler

                             ve burada adını anmadığımız için ne kadar özür dilesek az olan

               onlarca tür ve onlarca mineral

               ve su

                ve ağaçlar

                 ve tüm bunların

                  birbirini tamamlayan

                  birbiriyle etkileşen

               hareketi.


Koşuşan kitle içinde

   yerdeki gaz kapsülünü

      polise geri fırlatırken

      kolunun çarptığı protestocudan

               özür dileyen

      protestocuyu

   yaratan kültürü

          anlamak isteyenlere

                  bir ipucu.








Velkam tu dı maşiğn

Renkli merdivenden dehşete kapılan

ölü Ahmet Atakan'ın sosyal medyadaki hesabından ürken

sırt çantalı herkesten kuşkulanan

              bir iktidar

                       mı

                            sağlayacak

                                  siyasal istikrarı?

Gölgesinden korkan bir hükümet mi

                                   sürdürecek

                                           düzeni?

"In Case of Danger: Panic ! "

                                  diyor odamdaki kart.

Zafer yakın,

            sandığımızdan çok daha yakın,

            hele bir yıl önce sandığımıza kıyasla

                                           sanki yarın.

Derin bir nefes al,

           yelkenlere asıl,

               hem öfkeni koru

                      hem soğukkanlılığını.

Zafer sandığımızdan çok daha yakın.




Life as it is

* Why are you poets so fascinated by madmen?

- We have much in common.

* You both turn your backs on life.

- We both select from life.

* A man has to come to terms with life as it it.

- Life as it is. I have lived nearly fifty years, and I have seen life as it is. Pain, misery ... cruelty beyond belief. I have heard the singing from taverns, the moans from bundles of filth on the streets. I have been a soldier and a slave. I've seen my comrades fall in battle ... or die more slowly under the lash in Africa. I have held them in my arms at the final moment. These were men who saw life as it is, yet they died despairing. No glory, no brave last words ... only their eyes filled with confusion, whimpering the question, "Why?".
I do not think they were asking why they were dying, but why they have ever lived. When life itself seems lunatic, who knows where madness lies? Perhaps to be too practical is madness. To surrender dreams — this may be madness. To seek treasure where there is only trash. Too much sanity may be madness — and maddest of all: to see life as it is, and not as it should be!




Man of La Mancha (1972)

Serbest Düşüş - Kadıköy Sanat Tiyatrosu


Konsept Tasarım-Yöneten: Salih Usta
Dramaturji: Ezgi Çıtaklar
Müzik: Ah! Kosmos
Teknik: Anıl Ateş - Anna Plaideau
Afiş Tasarım: Beste Koş

Oynayanlar: Fatoş Özyer, Fecri Taşdemir, Gizem Pilavcı, Hakan Dülger, İlkay Türkoğlu, İmge Uslutekin, Loic Vertuaux, Serdar Bakioğlu


Not: Absürd tiyatronun okuması absürd olur. Bu yazı, oyunla uzaktan alakalıdır. Ya da değildir.



Serbest çağrışım:

Işıklar yanıyor. Işıklar sönüyor. İnsanlar düşüyor. İnsanlar serbest düşüyor. Çünkü insanların düşme serbestisi var.

İnsanlar düşüyorlar, tekrar deniyorlar. Çünkü insanların tekrar deneme serbestisi var.

İnsanların tekrar denememe serbestisi var. İnsanlar tekrar denemiyorlar.

Serbesti. Özgürlük. Free fall. Free. Fall. Freedom to fall. Freedom from fall. Düşme özgürlüğü. Düşmekten özgürlük.

Söz, Marx'ın 1844 Elyazmaları'na geliveriyor. Ya da gelivermiyor. Söz, Yıldız Silier'in Özgürlük Yanılsaması kitabına geliveriyor. Ya da gelivermiyor.


İzleyici:

İzleyici gülüyor. İzleyici ağlıyor. Oyuncu gülüyor. Oyuncu ağlıyor.

Herkesin herkese bir mesafesi var. Mesafeler uzuyor. Oyuncu izleyiciye yaklaşırken izleyici kendinden uzaklaşıyor.

Ever tried.
Ever failed.
No matter.
Try again.
Fail again.
Fail better.

Tekrar kötü zannedilir. Tekrar, kararlılıktır. Tekrar, tutarlılıktır.


Sisifos söyleni:

Sisifos, tanrılar tarafından cezalandırılır. Cezası, bir kayayı dağın tepesine taşımaktır. Tepeye tam varmak üzereyken kaya tekrar aşağı yuvarlanır. Sisifos, kayanın ardından aşağı iner ve tekrar onu yukarı taşımaya başlar.

Oyunun ismi Serbest Düşüş yerine Sisifos Söyleni de olabilirmiş.






Cuma günleri 20:30'da

Rezervasyon : 0505 722 76 73
Adres: Caferağa Mah.Neşet Ömer sokak No 9/3 Kadıköy
(Akmar Pasajı Rıhtım çıkışı Ada Kitabevi 3. kat)


A Still-Life Painting Exhibition: In The Presence of Things

In Museu Calouste Gulbenkian, there was a still-life painting exhibition titled "In The Presence of Things" between 21 October 2011 and 8 January 2012. The exhibition is the second (and last) part of an exhibition series, and presents works of 19th century painters such as Monet, Cézanne, Van Gogh and Gauguin as well as 20th century works by Picasso, Braque, Matisse, Magritte and Dali.

Below are my favorites from this amazingly inspiring exhibition.



Henri Fantin-Latour - La Table Garnie (1866)




Vincent Van Gogh - Blossoming Chestnut Branches (1890)



René Magritte - The Portrait (1935)